تبليغاتX
روان شناسی - روش مشاوره
وبلاگ دفتر مشاوره و روان شناسی جاوید - رفسنجان

 


درمشاوره و روان درمانی روشهای مختلفی وجود دارند و توسط مشاوران به کار گرفته می شوند که هر یک بر اساس یک یا چند نظریه روان شناسی استوار هستند. هر نظریه تفسیر خاص خود نسبت به انسان، انسان سالم، طبیعت انسان و مبانی شخصیت و رشد روانی انسان دارد و به بعد خاصی در انسان اهمیت داده  و آن را مهمتر می داند: نظریه ای به نقش احساس در شخصیت انسان اهمیت بیشتری می دهد و نظریه ای دیگر به نقش فرآیندهای شناختی و تفکر. سومی تاثیر یادگیری محیطی را عمده می کند و چهارمی انتخاب آزاد را در رشد شخصیت تعیین کننده می شمرد و ... . 

بنابراین مبنا قرار دادن یک نظریه و به کار بردن روش مشاوره مربوط به آن، صرفا٬ً مسئله انتخاب روش یا تکنیک کار نیست و در واقع به نوعی، انتخاب جهان بینی و نگرش نسبت به انسان هم هست و اگر تنها به یک نظریه روان شناسی و روش مشاوره مربوط به آن اکتفا کنیم، کلیت ترکیبی انسان را به یکی از ابعادش تقلیل داده ایم. پی آمد چنین تقلیلی عمده کردن یک جنبه و ندیده گرفتن جنبه های دیگر روان انسان است.

داستانی که مولانا از فرهنگ هند در مورد افراد نابینایی که هر یک با لمس قسمتی از بدن یک فیل سعی در شناخت آن داشتند نقل می کند، در مورد تلاش نظریه های مختلف روان شناسی برای شناخت روان انسان نیز صادق است. همانطور که فیل فقط پا، گوش، پشت و یا خرطوم نیست، انسان هم فقط حس، ادراک، احساس، یادگیری یا شناخت و ... نیست. روان انسان ترکیبی تکاملی و ژنتیکی از مجموعه ای از کنشها، تواناییها، ساختارها، انعطافها، خود آگاهی و نا خودآگاهی و عوامل بالفعل و بالقوه است که در محیطی خاص شکل می گیرد. روان هر انسان حاصل کنش متقابل و پویای ساختارهای ژنتیکی و فیزیولوژیکی با محیط پیچیده فیزیکی، طبیعی و فرهنگی است و چون شخصیت هر انسان کاملاً منحصر به فرد است، هیچ سیستم نظری و انتزاعی کلی نمی تواند انسان مشخص و انضمامی را درک کند.

حال اگر هیچ نظریه ای نتواند به تنهایی، پیچیدگی پویا و در حال دگرگونی دائم یک انسان مشخص را توضیح دهد و حداکثر، انعکاس تصویر کلی قسمتی از وجود او است، تکلیف روشهای مشاوره و روان درمانی که یکی از بخشهای کاربردی نظریه های روان شناسی هستند چیست و کدام روش را باید به کار گرفت؟

تحقیقاتی را که در دهه های اخیر در مورد نتیجه به کار گیری روشهای مختلف مشاوره و روان درمانی انجام شده، به صورتهای مختلف می توان تفسیر کرد اما یک تفسیر کلی این است که همه روشها تا حدی درصد موفقیت دارند. به عبارت دیگر همه روشها در مورد تعدادی از مراجعین نتیجه مثبت دارند و در مورد تعدادی دیگر نتیجه کمتری داشته یا اصلاً نتیجه نمی دهند. این امر باعث شده تعدادی از روان شناسان به این عقیده برسند که آنچه در امر مشاوره باعث بهبود فرد می شود بیش از آن که به نظریه و روش مربوط باشد، مربوط به عوامل غیر مشخصی است مثل:

- اعتماد به مشاور

- عمق و راحتی رابطه

- ساختار قابل پیش بینی و اعتماد برانگیز موقعیت مشاوره

- احساس اینکه فردی جدی و علاقمند از موضعی بی طرف و حرفه ای به مشکلات فرد می پردازد

- احساس اینکه فرد بدون پرده پوشی و نگرانی می تواند دنیای درون خود را بگشاید 

- احساس اینکه ناراحتیها و نابسامانیهایی که فرد را نگران ساخته با توضیحات و تفسیرهای مشاور دارای معنی و نظم می شوند

- و ... .

در اینکه عوامل ذکر شده نقش بسیار مهمی در احساس بهبود فرد در فرآیند مشاوره دارد نمی توان شک کرد، اما اهمیت این عوامل نباید ما را از اهمیت روش مشاوره و نظریه یا نظریه هایی که مشاور با کمک آنها، مشکلات و وضعیت روانی فرد را برای خود و او قابل توضیح، فهمیدنی و معنی دار می کند غافل کند. مشاور به عنوان یک فرد حرفه ای و بر اساس اخلاق حرفه ای روان شناسی در هر حال موظف است برای روش و رفتار خود در طی مشاوره و برای تفسیرهایی که از رفتار و وضعیت فرد به او ارائه می دهد، استناد علمی و نظری داشته باشد. لازمه چنین رفتار حرفه ای و علمی، همه جانبه نگری و پرهیز از دگماتیسم نظری یعنی عدم "اعتقاد" کورکورانه به یک نظریه است. چنین اعتقادی بیش از آنچه به فهمیدن روان فرد آنطور که هست کمک کند ناچار است رفتار و شرایط فرد را به کمک اصطلاحات و مفاهیم همان نظریه خاص تفسیر کند. باز به گفته مولانا: پیش چشمت داشتی شیشه کبود    زان سبب، عالم، کبودت می نمود. 

بر اساس آنچه گفته شد، دفتر مشاوره روان شناسی، خود را به یک نظریه و روش خاص متعهد نمی داند و اصولاً چنین تعهدی را منافی مشاوره همه جانبه می داند و عقیده دارد شخصیت، شرایط، وضعیت روحی، تاریخچه زندگی، احساسات، ساختار شناختی و به طور کلی وجود فرد باید نظریه و روش مشاوره را تعیین کند و نه تمایلات و علائق نظری مشاور و یا اینکه کدام نظریه امروز "مطرح" است.

روش مشاوره و روان درمانی که توسط دفتر مشاوره روانشناسی به کار گرفته می شود

روش ترکیبی تمامیت بخش ((integrativ eclecticisme است

و از نظریه ها و شاخه های مختلف روان شناسی (روان شناسی تکاملی، روان شناسی اجتماعی، روانکاوی، روان شناسی تحلیلی، روان شناسی فردی، رفتارگرایی، یادگیری اجتماعی، شناخت گرایی، روان شناسی انتقادی، روان درمانی روایت گرا، روان شناسی وجودی و سایر نظریه ها و روشها) بر حسب مورد و لزوم استفاده می کند تا فرد حتی المقدور به شناختی همه جانبه از ابعاد مختلف روان خود دست یابد و برای حل مسئله و رشد شخصیت خود عمل کند.


  

 


 برای اطلاعات بیشتر در مورد این روش می توانید به منابع زیر مراجعه کنید:

 

                                                              :Books

 

Comprehensive Handbook of Psychotherapy Integration
G Stricker, JR Gold - 1993 - Kluwer Academic/Plenum Publishers

 

Handbook of Eclectic Psychology

 

Handbook of eclectic psychoterapy, New York, Brumer/Mazel, 1986 

 

:on the internet

 

Foundations for a systematic eclectic psychotherapy
CH Patterson - Psychotherapy, 1989 - sageofasheville.com

 

http://www.newtherapist.com/integrative.html

 

http://www.cyberpsych.org/sepidocs.htm

 

The movement toward integrating the psychotherapies: an overview
BD Beitman - 1989 - ajp.psychiatryonline.org

 

http://integrative-psychotherapy.ask.dyndns.dk

 

www.sageofasheville.com/pub_downloads/ECLECTICISM_IN_PSYCHOTHERAPY.pdf

 

 



BLOGFA.COM